seninle bu açıklıkta
İsmail Demir
seninle bu açıklıkta dumanlı araziyi beklerken
tohumlarını düşürmüştüm cebim delikti
pembe bir bayram sabahı görmemiştim
ağacı çalacak kanım yoktu ama silkeledim
gücüm sırtıma aştı ağırlığı çöktü kara duygusu
dizlerimi dün kaçtığım yere bağladım
duruyor sessizce söver gibi bakıyor bana
-Sen dizlerinsiz yapamazsın!
Gözüm yanıyor
içimi burkan hamleleri var yazısı çizgili
yazdıkça buğusu camlarımı çizen kalp odalarım
cevap verme gücü bulamıyorum
gelişigüzelolmayan sorulara
aynıyım kendime
üstünde yaşlanacağım kirli berjerim
tadını bildiğim duvarlarım var
yıkılmadan ayağa kalkmayacağım hikayeler
sütümden olduğum kaşıklarım var
(şiirden ayrı şiirin içinden silik bir görüntü)
alnım açık kaşım beyaz sırtımı ayı bağırıyor
alnıma çık kaşınbiraz dök tüylerine bağlan
alnı açık kaşı beyaz gürültü minberi
dön vurdu bu yaza aptallık bağlarına
anlamadım derdinden külahından çalmadım
suç ortağı olmadım günah çıkarmadım
kulak çınlatmadın yok yere
kaşındı kaşıdı dertlerimi orman
ağaçların dili ıslak senin dilin buz gibi keskin
yaprağın rengine girdim sanıyorsun
yamaların çok derin çiziklerin nam yapmış
yanıltıyor seni koynuna kaçan yılan
yılanı göğsüne oturtup tuttuğunu sanarken
çıngıraklıdır köretti turp gibi karnını
sana kurulu tuzaklar biliyorum
yalnızca senin fark edebildiğin
sana koşan günaşırı bacaklarımı kıracaklar
pencerene söyle kanatları söküle
toplayıp süpürmüyorsun evini
üstünü tozla örtüyorsun
eşyalardan gelen seslerin
fotoğraflara bakmak canını sıkacak artık
saklayacaksın gözüne dokunmayan yerlere
Ben tarihe bakacağım zamandaki yerime
nereden başlayıp nerede durduğuma
nerede yıkılıp nerede kalktığıma
gözlerim donacak güneşe çıkacağım
deyiş çalınacak kulaklarıma
yürek kesecek biletimi en talihsiz yolculuğa
dinleneceğim uzakta taşlar kıracağım
beton dökeceğim kör anılara
kabulleneceğim omuzlarımı yerden toplamayı
sırtımı okuyacağım son defa
bileklerim kesecek hafızamdaki sızıntıyı
uzun boylu dağlara çıkacağım divanelikten
gem tutacağım gem girecek yarana
saçma sapan olaylar yaşayacağız bir süre
Radyoyu açacak imam
“Geldi bizim ile sevdi sevişti
Al kadeh ver kadeh doldurdu içti
Sadık dostmuş gibi yeminler içti
Özü çürük imiş duyduk sonradan”
/ Kırıkhan-Çilehane