betül aydın
dü se çar'ım çalı çırpı yakarım ben iflah olmaz bir çarıım
“ben bir insanı en iyi bayılırken tanırım”
ne afili fail laflar bunlar mahsustan
hiç bayılmamış ya da hiç bayılmayacakmış gibi söyleyen geri gelsin
şöyle mahal:
sizle unladım ben bunları baby crush olmaklık
tavada hamsiye kızdım duvara baktım
okyanusa canlı salınan bir ölüm olarak donör
bilirim tadını yemeden acılara Acid geçer
yem et tadını bilmem
ne yaşatır ne öldürür belli
ben bu kadarım işte, hiç kimse değilim
siz yine bana pür dikkat bakmayın ki yanlış anlamalarınız
her nisan devam etsin
de cansız kalalım deme canlı akım
kalın kalın. yalnız ve inci
masalsı alasınız emin olarak
her şeye sünger çekin Boby.
anlaşılmayan Sopranos olarak dışta kalansağ
naif katır olarak bug
gözleriniz ne hatır
ne hal öyle gözleriniz boş vaka ya:
beni sağ sanmayın.
takat teğet geçe mat
düşen kalka şah vezinsiz okla
vezirsiz verin siz verimsiz etmek her duhul
halhatır bayat bir haç takıyor nal satır
zat boyumu geçer. halat yanı ılıktır. at at
sallansın eğer, takip edip oturursan değer
tadım bayılmaz bu defa yine pi yankısı yanıktır
lastik akar yastık tutuş kopuş uff
ipil plastik pil escolastik sinyorita
anlamadın anlamadın, tamam da
ama nasıl anladın da anla mat
ayıp değilim; ben bu eşeği tay sanıp.
sayıkladım, olağan ayaklandım
kara ellerine karanlık sağlık dilerim, canım.