Üç harfli
Gözlerimi kırpıştırıp indiriyorum sırtımdan çoban şeysini. Koyunları saymayacağım ne
uyumaya
ihtiyacım var ne de bir bardak su         mutfağa gitmeyeceğim
Onlar pis yerleri severmiş, öyle diyordu. Üç gün olmuştu odamı süpürmeyeli
lâm-mîm diyordu         hepsi üç harfli
Ben kıvırıp şiir dikerken sözcüklerden, bileklerimden bağlı
gündüze ve ışığı kapatıp odama kaçmaya duvarlara
sırtımı vererek

Bütün gece düşündüm en üst raftaki Kur’an-ı Kerim’i
Pembe yaldızlı kabını Onun ve simli tüllü elbiselerimi
sığmak için kendimi çekiştiriyordum

Gece boyu odamın köşesinde durdu, şekilden şekile girdi perde
bütün mahalle de gördü: Ne olduysa odamda
ya dedikodu yapmayı unutmuştu onlar ya
da ben onu düşünerek uykuya daldığımı

perdelere sarınıp uyuyorum Elif, gövdem oturma odası