osman hasdemir

Nachtansicht

topal kırkayağım
bir elimde işaret hilali
diğerinin külleri bengal körfezine

ağzımdan yemlenen kuşlar var
çekiçler iniyor demirim düşüyor
şifrelerle sakındığımız ömrün en önemli anı
-blocked

-muson yağmuru görmüş ömrümde
daha ne göreyim
gözlerine görünmeyi göreyim

tekerleğin ıslak yollara söylediğini
aynı boyanın başka duvarlara
çok farklı sonuçlara yol açan
en güzel renklerime dönüşerek üzerinde
yoksanın artıkları ve
sesimi ileri sardıran zamana
zamanın süresine yayılan ve ilerleyen
sözlerim geçmişimi uyardıkça
çarpıntım ve üzgünlüğüm
bir serinliğe katılıp üzerimi çırparak
bunlar sadece eğilip tekrar sana
bakarken düşündüklerim

bakarak anlattığın
anlayarak baktığın zaman yarıkları
çarenin belalarını atkı halinde
boynum üşüyordu zaten diyorum
getir de gelerek dolanan acılara
Zamanla azalan ve çoğalan acıların
Farklarını konuşalım
üstünkörü akşamlarda değil
derin ve yavaş akan
dolunayla uzayan üst üste bir kaç gündüzün toplam gecelerinde
bir kaç sözünü asıp kâğıtlara
kağıt daha iyiydi şimdi
kalitesi düştü hatıranın
güncellemelerle yanılsadı
gerçekliğin son gördüğümden beri
aldanma çıkıntıları olarak kaldı

— ekleyeceklerim çok ama
bu kısımda sen bir şeyler yaz

geçip gelen dönüp varan
birbirinize ve birbirimize karışan
yılları seyrelt ki yılları
haçların üzerinden metal ve poliüretan tadından
yolculuğumuz tamamlansa da
masalsı anlatılarla
günümüz ve sonranın
Deniz tabanına yağmur olarak
metrelerce çekilen okyanusa
-ben
bunu gördüm daha ne göreyim
gözlerine görünmeyi göreyim